Two Door Cinema Club - Tourist History (2010)

Het debuutalbum van deze Ierse groep stamt al uit 2010 maar was aan mij voorbij gegaan. Door de single 'Undercover Martyn'(To the basement people, to the basement) zijn ze flink in de belangstelling gekomen en krijgt het album ook weer een boost. Hun optredens ook want ze gaan de hele wereld over op het moment. De groep heeft een 3 mans bezetting en spelen een combinatie van electo en indie. Het album is een aanrader en krijgt 4 sterren, waarom? Kwaliteit, aanstekelijkheid, creativiteit en vrolijkheid.
AdiJos

4 sterren
Beste Tracks: 'Undercover Martyn', 'What You Know' en 'Eat That Up, It's Good For You'
Slechtste Track: 'You're Not Stubborn'

Stereo MCs - Emperors Nightingale (2011)

Wie kent ze niet, in '92 doorgebroken met de hit 'Connected' (wereldplaat) maar toen bestonden ze al 7 jaar en staan dus al bijna 27 jaar garant voor dansbare britse hip-hop, soul, house en electro pop. Als laatste album vind ik Double Bubble (2008) en dus nu 'Emperors Nightingale' die je MOET beluisteren/kopen. De opening is een instrumentaal spannend openingsmuziekje die als 12de track z'n finale krijgt en het album als een speeldoos die nooit ophoud wegfade. Daar tussenin echter zitten juweeltjes met een aantal hoogtepunten. 'Boy' bijvoorbeeld waarin Jamie Cullum zo te horen achter de piano heeft plaatsgenomen maar z'n mond mag dichthouden in deze song. Leuke video ook en deze is te downloaden (gratis) op hun site. Tekstueel ook grappig: "Now that I'm a man, my tools are in the van, wanna see the games on Sunday's, and maybe check her friends".
De enige song die ik echt niet begrijp is 'Desert Song' en eigenlijk ook de reprise, hierdoor gaat de plaat als een nachtkaars uit, en krijgt hij ook geen 5 sterren.
AdiJos

Beste Tracks: 'Boy', 'Far Out Feeling', 'Manner'
Slechtste Tracks: 'Desert Song' en 'Wooden Heart reprise'
4 sterren

Benny Benassi ft. Gary Go - Cinema (CDS 2011)

Vette dancefloorfiller van Benny Benassi ft. Gary Go met Cinema, nu klaar voor het grote publiek.

Jamie Woon - Mirrorwriting (2011)

Na de singles 'Lady Luck' en 'Nightair' zou je inmiddels gehoord moeten hebben van deze Britse zanger uit '83, componist, muziekproducent en zo zou je hem nog een paar labels kunnen geven. In zijn muziek combineert hij elektronica, soul en popmuziek en je zou hem ook kunnen kennen van de single 'Wayfaring Stranger' uit 2007. Deze 'Mirrorwriting' is zijn eerste album en zeer goed gelukt wat mij betreft. Meeslepend, melodieus maar zeer zeker ritmisch, dub-step en soms dromerig. Remixers weten er ook vast raad mee om van sommige, toch al lekkere soul, techno knallers te maken. Ook lijkt de human beatbox weer helemaal terug, zeker op bijgaande track. Hij werkte trouwens eerder samen met Ramandanman en Amy Winehouse. Aanrader eerste klasse dit album.
Hij treed 29 september op in de Melkweg, er zijn nog kaarten. (En ik stond per abuis afgelopen donderdag voor de kassa, kaarten geprint, met de vraag hoe laat het optreden begon. Toen de gast achter de kassa, uiterst vriendelijk, zei dat ik wel erg op tijd was ging hij toch in zijn computer kijken, waar de informatie, begrijpelijk, nog niet in stond en ik toen pas de datum op de kaarten zag staan. Ontroostbaar ben ik in een Italiaans restaurant beland waar het alsnog gezellig werd, en lekker)
AdiJos

Beste Tracks: 'Nightair', 'Lady Luck' en 'Spirits'
Slechtste Track: 'Echoes'
5 sterren

Miami Horror - Holidays (CDS 2011)

Zowel de originele als de remix van 'Hollidays' zijn niet te versmaden van deze elctro pop machine 'Miami Horror' genaamd uit Australie. Hun debuutalbum heet 'Illumination' en kwam vorig jaar uit, zoals ook deze single. Het lijkt wel of hij nu pas wordt opgepikt, in ieder geval nu ook pas valt hij mij op. Volgens hun site is 'Summersun' echt de nieuwe single, heb ik ook nog maar even toegevoegd in dit bericht. Ook een hele prettige zomerplaat.

Miami Horror - Holidays (DCUP Remix) by aRod | GottaDanceDirty™

Owl City - All Things Bright And Beautiful (2011)

Dromerige One Trick Pony met bubblegum synthpop of een serieuze blijver in de scene? Oordeel zelf, dit is z'n vierde album en van de vorige 'Ocean Eyes (2009)' kwam natuurlijk de knaller 'Fireflies' (US nr.1 en in NL 10!! weken op nr.1). Daarna nog een veel kleinere hit met 'Vanilla Twilight' en daarna stil. Zijn ietwat dunne stem in combinatie met de knetter electronische muziek is zeker uniek te noemen, ook op dit nieuwe album. Hier en daar met gitaren en hij probeert ook echt zo nu en dan wat ruigere en sneller muziek te maken met 'Kamikaze' en 'The Yacht Club' maar echt overtuigende rockpop wordt het niet. Hij heeft de hulp ingeroepen van Shawn Chrystopher die met 'Aligator Sky' mogelijk samen een hit gaan scoren. Zangeres Lights laat zich in 'The Yachtclub' horen en in 'Honey and the Bee' laat zangers Breanne Düren zich flink door de stemprocessor halen. Er staan zeker een paar potentieeltjes op maar een heel album (13 tracks) is echt te veel van het goede voor mij.
Hij bedankt z'n fans trouwens op zijn website voor hun vertrouwen tot op heden en zegt ook "I am filled with more gratitude than my fingers can type into words for you to read on a computer screen. I am blessed beyond imagination and I really truly treasure your willingness to listen", aldus Adam Young. Ik hoor het MJ achtige 'I Love You All' er achteraan in gedachten;o)
AdiJos

Ps. 'Dreams' is een 'Fireflies' 2.0 geworden, lekker maar meer van hetzelfde dus.

Beste Tracks: 'Galaxies', 'Kamikaze', 'Alligator Sky' en 'The Real World'
Slechtste Track: 'Hostpital Flowers'
3 sterren

Hurts - Wonderful Life (live @ Pinkpop 2011)

F****Wonderful deze live versie.

Depeche Mode - Remixes 2: 81-11 (2011)

Personal Jesus in de originele uitvoering was vetter dan de 'Stargate Remix' wat mij betreft en deze 2011 versie slaat tot op heden niet echt aan maar dat kan nog komen. De Alex Metric Remix die ook op dit album staat is stukken beter. 'Behind The Wheel'(1987) wordt door Vince Clarke geremixt en dat is de eerste keer dat hij zijn voormalig bandleden weer eens bijstaat op plaat, andere mixen worden door oa. Eric Prydz (Never Let Me Down Again) en Röyksopp (Puppets) gedaan. Dit album waarop nummers uit de hele carriere van Martin Gore, David Gahan en Andrew Fletcher worden geremixt verschijnt in 2 versies, die met 1 disc met 13 songs erop en een versie met 3 discs en 37 tracks. Kopen/downloaden moet je doen maar de vraag is welke versie.
AdiJos

Beste Tracks: 'Leave In Silence', 'Puppets', 'Never Let Me Down Again' en 'In Chains'
Slechtste Tracks: 'When The Body Speaks'
4 sterren

Sophie Ellis-Bextor - Starlight (CDS 2011)

Aha, vooruitlopend op haar nieuwe album 'Make A Scene' dat 6 Juni uitkomt is dit alvast het opwarmertje 'Starlight' genaamd. Vette electropop die we van haar gewend zijn geschreven door Sophie herself en gecomponeerd door Richard X. Op het album staan straks vele bekende namen, dus dat beloofd wat straks, waaronder Cathy Dennis, ben benieuwd want in de jaren 90 scoorde ze zelf een paar hits en schreef "Can't Get You Out Of My Head" voor Kylie Minogue.

Sophie Ellis-Bextor - Starlight by PurplePR

Cut Copy - Zonoscope (2011)

De jaren tachtig zijn springlevend. In ieder geval als inspiratiebron voor hedendaagse muziek. Zo snuffelen The Handsome Poets met succes aan dat decennium en is de invloed onmiskenbaar in de muziek van Cut Copy. Anders dan de naam doet vermoeden springt de Australische band creatief om met die invloed. Onder leiding van oprichter Dan Whitford produceert het viertal typische electropop. De synthesisers maken overuren.
Het derde album 'Zonoscope' luistert lekker weg. Af en toe heeft het iets van newwave, dan weer dance, maar synthy pop is het zeker. In sommige nummers hoor je Depeche Mode doorklinken, bijvoorbeeld in 'Pharaohs & Pyramids'. In andere nummers dringt de vergelijking met Daft Punk zich op. Misschien niet toevallig, want in 2007 verzorgde Cut Copy het voorprogramma van datzelfde Daft Punk in Australië.
Cut Copy begint met dit album voet aan de grond te krijgen in Canada, Ierland, Groot-Britannië en de Verenigde Staten en dat wordt tijd. De single 'Take Me Over' is in Nederland nog veel te weinig op de radio. Het nummer heeft het juiste jaren tachtig-sfeertje en is catchy genoeg om een hit te worden. En ook de rest van het album heeft genoeg te bieden, zelfs als je geen heimwee koestert naar de eighties.

Beste Tracks: 'Take Me Over', 'Where I'm Going', 'Hanging Onto Every Heartbeat'
Slechtste Track: 'Alisa'
5 sterren

Take That - Progress (vanaf 19 nov te koop in iTunes)

De bakvissen van weleer zullen zich spoeden om dit album te kopen en geef ze eens ongelijk. De single klinkt in ieder geval alsof er geen ruzies geweest zijn, geen drankprobleem heeft plaatsgevonden en geen rimpel is bijgekomen.
Nu met Robbie terug op het (reeds bevuilde) nest vliegen de kaarten voor de komende concertreeks de deur uit. Aan dit album zal dat niet liggen, de titel doet vermoeden dat er muzikale vooruitgang is geweest en heel eerlijk, dat is zo maar niet reuze positief. Buiten de gladde weke 'Barlow' single 'The Flood' is er inderdaad meer electro-pop, al dan niet up-tempo, te horen. Eerlijk is eerlijk, het zal de invloed van de producer Stuart Price zijn die een indrukwekkende staat van dienst heeft wat produceren betreft. In combinatie met door de Take That boys zelf geschreven nummers denk ik dat Stuart zich hier geen tweede keer aan zal wagen. Als je electro-pop wilt, doen andere groepen dat stukken beter.
AdiJos

Single: 'The Flood' (inkoppertje maar ik houd het inderdaad niet droog)
Hitpotentie: 'Happy Now' en 'What Do You Want From Me'